لوگوی قرارگاه فرهنگی هدنا
قرارگاه فرهنگی هدنا
logo-samandehi تایید
کد خبر : 1224 ۲۵ اسفند ۱۳۹۵ ساعت [ ۸:۲۱ ]
Print This Post ذخیره فایل ارسال به دوستان

روح مردم باید از فرهنگ سالم سیراب شود

تحصیل کردگان انگلیس و بعد آمریکا و فرانسه مهمترین انحرافات فرهنگی کشور را رقم زده اند

تحصیل کردگان انگلیس و بعد آمریکا و فرانسه مهمترین انحرافات فرهنگی کشور را رقم زده اند؛ چرا که ساختار فکری آنها به دست آن کشورها ساخته شده است.مهم‌ترین انحرافات فرهنگی کشور از کسانی ناشی شده است که تحصیل کرده انگلیس و بعد آمریکا و فرانسه بوده‌اند چرا که ساختار فکری فرهنگی آنها به دست همان کشورها ساخته شده است. می‌گویند که امروز همه […]

تحصیل کردگان انگلیس و بعد آمریکا و فرانسه مهمترین انحرافات فرهنگی کشور را رقم زده اند؛ چرا که ساختار فکری آنها به دست آن کشورها ساخته شده است.مهم‌ترین انحرافات فرهنگی کشور از کسانی ناشی شده است که تحصیل کرده انگلیس و بعد آمریکا و فرانسه بوده‌اند چرا که ساختار فکری فرهنگی آنها به دست همان کشورها ساخته شده است.
می‌گویند که امروز همه دنیا در مقابل اعلامیه حقوق بشر سر خم می‌کنند و ما نیز باید طوری سخن بگوییم که آنها می‌پسندند و در مذاکرات با لحنی سخن بگوییم که آن‌ها بگویند این دولت خوبی است و کمی هم به حوزه‌های علمیه کمک می‌کنیم و به کمیته امداد هم.


اقتصاد منهای فرهنگ، مطلوب نیست
فرهنگ مهم تر از اقتصاد است و اقتصاد، بی فرهنگ به جایی نمی‌رسد و اگر به جایی هم برسد، مطلوب نیست.تنها تمرکز بر نیازهای مادی و اقتصادی مردم کافی نیست و باید به نیازهای فرهنگی ایشان هم توجه شود و اینجا سئوال مطرح است که نیازهای فرهنگی یعنی چیه و گناه بازی کردن با واژه فرهنگ را باید قدر متیقن به حساب ابلیس گذارد زیرا آن چنان با این واژه بازی شده است که حتی متخصصین هم نمی‌فهمند معنی آن چیست.وقتی رهبر معظم انقلاب می‌فرمایند رخنه فرهنگی از رخنه‌های دیگر مهم تر است و رخنه فرهنگی قابل جبران نیست، اهمیت زیادی دارد و باید دید کدام بخش از فرهنگ است که رخنه در آن قابل جبران نیست.

یکی از وزرای سابق ارشاد می گفت وزارت ارشاد، همان وزارت فرهنگ و هنر است
یکی از علمای حی و حاضر، به یکی از وزرای اسبق ارشاد اعتراض کرده بود که شما براساس عنوان وزارت خانه خود که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است، برای فرهنگ اسلامی چه کرده‌اید و آن وزیر پاسخ داده بود که این همان وزارت فرهنگ و هنر سابق است و این اسامی تشریفاتی است.
درباره آن شخص و این جریان، بحث‌های زیادی است که جای صحبت از آن در این مجال نیست اما منظور من، معانی مختلف بار شده بر واژه فرهنگ است. در یک جمعی گاهی می‌گویند که فرهنگ دست مردم و مال مردم است و ما نمی‌توانیم در آن دخالت کنیم و  این کار مردم است و ما خادم مردم هستیم و باید هر چه آنها می‌خواهند، انجام دهیم.

گسترش فرهنگ به معنای رقص در مجالس نیست
می‌گویند فرهنگ باید آزاد باشد و مردم هر کتابی می‌خواهند، باید بخوانند و رهبری که می‌فرمایند فرهنگ گسترش یابد، یعنی مجالسی به نام حضرت زهرا (س) ایجاد شود و عده ای در آن‌ها برقصند و بگویند سن و سال آن‌ها کم است.آیا اگر این دختران نرقصند، رخنه ای درفرهنگ ایجاد می‌شود و اگر روزنامه‌ها هر چه می‌خواهند، بنویسند، این دیگر رخنه در فرهنگ ایجاد  نمی‌شود و البته نقد هم باید باشد و کسی بیاید هر چه می‌خواهد بنویسد و دیگری نقد آن را می‌تواند منتشر کند؟
رهبر معظم انقلاب تاکید کرده‌اند که آن‌هایی که به طور خودجوش کارفرهنگی می‌کنند، باید کار خودشان را ادامه دهند و ما را هم نقد کنند و چنین بیاناتی از سوی چنین مقامی سابقه نداشته است و البته ایشان از ۲۰ سال قبل می‌گفتند که تهاجم فرهنگی و نسبت به آن هشدار دادند.
دست کم دو نوع کار فرهنگی باید انجام شود. یکی که در  فرمایشات رهبری به آن اشاره شده است، اعتماد به نفس است و اینکه خودشان را انگل نبینند و در زندگی خانوادگی خود، دارای اطمینان به نفس باشند و قطعا این یکی از کارهای فرهنگی است که کمیته امداد باید به آن توجه داشته باشد.

درخت فرهنگ، ریشه در باورها و اعتقادات دارد
کسانی که صاحب نظر هستند، اظهار نظر کنند من هم به عنوان یک طلبه فکر می‌کنم که فرهنگ یک مجموعه ای است که یک مقومات ذاتی و  ارکان دارد که اگر نباشد، شکل نمی‌گیرد و شاخ و برگ‌هایی دارد که به شکل‌های مختلف در آن ظاهر می‌شود.
می‌توان فرهنگ را به یک درخت تشبیه کرد که یک تنه دارد و  ارزش‌ها در این تنه است و در زیر خاک ریشه‌های دارد که این تنه را تغذیه می‌کند که باورها و اعتقادات را شکل می‌دهد و اگر شاخ و برگ‌ها را ببریم و وصل به ریشه نباشد، مثل هیزم است که باید سوزانده شود.برخی درخت‌ها هم هستند که مواد سمی تولید می‌کنند و میوه‌های تلخ دارند، مانند هندوانه ابوجهل که می‌گویند تلخ است و در جنگل‌های آمازون و جنوب شرق آسیا، درخت‌هایی است که سم تولید می‌کند و کشنده است.
وقتی کسی از فرهنگ تعریف می‌کند، منظور وی فرهنگ مفید است و وقتی کسی فحش می‌دهد، به وی می‌گویند بی فرهنگ و معنای این سخن این است که وی فرهنگ ندارد، بلکه بد فرهنگ است. پس وقتی ما صحبت از فرهنگ می‌کنیم، یعنی نظامی ارزشی که بر اعتقادات ما  مبتنی است و اساس آن را اعتقاد به خدا تشکیل می‌دهد.

مراد از سال فرهنگ، ترویج فرهنگ بی بندوباری و اباحه گری نیست
بنابراین وقتی مانند رهبر معظم انقلاب می‌فرمایند سال فرهنگ، معنی آن فرهنگ بی بندباری و اباحه گری نیست.  از همان وزیری که قبلا عرض کردم، سوال کردند شما چه کاری برای فرهنگ کردید و گفته بود که بالاترین ارزش یک جامعه آزادی است و ما برای آزادی در جامعه تلاش کرده‌ایم و این یک مغالطه است.باز به تعبیر رهبر معظم انقلاب برگردیم که فرهنگ مثل  هواست و هر هوایی برای تنفس کردن مناسب نیست و همان طور که هوا گاهی مسموم است و می‌کشد، فرهنگ نیز گاهی مسوم است و ضرر دارد.
کسانی که مسئولیت تامین آب و غذا و هوای سالم را دارند، باید مسئولیت تامین فرهنگ سالم را هم به عهده بگیرند، مخصوصا در نظامی که اساس آن براساس اسلام است و اصولا براساس فرهنگ به وجود آمده است و اگر این فرهنگ اسلامی را از این نظام جدا کنیم،  برای انقلاب چیزی نمی‌ماند.

روح مردم باید از فرهنگ سالم سیراب شود
همان طور که شکم مردم باید از غذای سالم پر شود، روحشان هم باید از فرهنگ سالم سیراب شود و گرنه مانند مانند انعام می‌مانند و در قرآن هم آمده است که اولئک کالانعام و با چهارپایان فرقی ندارند.
انسانیت انسان به فرهنگ است و اگر این‌ها را از انسان بگیرند، با حیوانات دیگر فرقی ندارد و حال اگر یک مسئول کشوری بگوید که ما اصلا به فرهنگ کشور کاری  نداریم، در این صورت باید هر آبی را گذاشت هر طور که می‌خواهند مسموم کنند و مردم باید خودشان شعور داشته باشند و آب مسموم نخورند.

سیاستمداران ما متأسفانه تنها وظیفه دولت را تأمین آب و نان و امنیت مردم می‌دانند
این فرهنگ در سیاست مداران ما متأسفانه وجود ندارد و  هنوز هم خیال می‌کنند که وظیفه دولت تامین امنیت و نان مردم است. اصل مسئله این است که از روز تحقق انقلاب اسلامی و اعلام جمهوری اسلامی توسط امام راحل، ایشان ستاد انقلاب فرهنگی را تأسیس کرد و اعلام کرد که ما یک انقلاب فرهنگی را در این کشور به وجود آوردیم و اسلام را در کشور حاکم کردیم.
بعد از قریب چهار دهه وضع فرهنگی کشور همین است که ملاحظه می‌کنید و مسئولین درباره کار فرهنگی و فرهنگ چه می‌اندیشند و آن‌ها که این طور فکر می‌کنند، دیگران چه کار می‌توانند انجام دهند؟
به اسم فرهنگ اسلامی اکتفا کردند و نگذاشتند پوسته‌ها کنار رود و مشخص شود که فرهنگ اسلامی چیست و باید جامعه شناسان تحلیل کنند که چرا مسئولین ما چنین کردند.  مهم‌ترین عاملی که می‌توان بیان کرد این است که کسانی که باید عامل این کار می‌شدند، تربیت شده مکاتب فرهنگی الحادی بودند و کسانی که عینک سیاهی داشتند، می‌گویند ای بسا این‌ها را ساخته‌اند و ما  نمی‌دانیم و العهدة علیهم

مهم ترین انحرافات فرهنگی کشور از تحصیل کردگان انگلیس ناشی شده است
مهم‌ترین انحرافات فرهنگی کشور از کسانی ناشی شده است که تحصیل کرده انگلیس و بعد آمریکا و فرانسه بوده‌اند چرا که ساختار فکری فرهنگی آنها به دست  همان کشورها ساخته شده است. می‌گویند که امروز همه دنیا در مقابل اعلامیه حقوق بشر سر خم می‌کنند و ما نیز باید طوری سخن بگوییم که آنها می‌پسندند و در مذاکرات با لحنی سخن بگوییم که آن‌ها بگویند این دولت خوبی است و کمی هم به حوزه‌های علمیه کمک می‌کنیم و به کمیته امداد هم.
در بسیاری از اشخاصی که در سیاست گذاری و اجرا موثر هستند و حتی قانون گذار هستند، کسانی هستند که ته دلشان این است که با اسلام نمی‌توان جامعه را اداره کرد و برخی ایشان می‌گویند که اسلام مال همان دوران بود. در دوران اصلاحات تلاش بسیار شد تا سکولاریسم در جامعه جا بیفتد و اسلام این است که تا می‌توانی سینه بزن تا از نفس بیفتی اما به سیاست کاری نداشته باش و یکی از نظریه پردازان گفته بود که اسلام، رساله عملیه محمد (ص) بود برای آن زمان.
این گروه دوم هستند که می‌گویند اسلام تاریخ مصرف دارد و باید اکنون آن را دور ریخت و گروه سومی هستند که می‌گویند اسلام خوب است اما ما نمی‌توانیم آن را اجرا کنیم و امام زمان (عج) خود آن را اجرا می‌کند و به هر دلیلی از اجرای اسلام شانه خالی می‌کنند. مشکل اساسی این است که اسلام برای همه زمان‌ها و برای همه کارها ست و این رخنه فرهنگی ای است که با سبد کالا نمی‌توان آن را جبران کرد.
نسل جوان ما اکنون دست پرورده ماهواره‌ها و اینترنت است و بخواهیم و نخواهیم، در خانه خود ما نیز این‌ها وجود دارد و تنها عاملی که می‌تواند این‌ها را تربیت کند، فرهنگ دینی است و باید این فرهنگ دینی تقویت شود نه هر فرهنگی و از هر منشی و هر رقصی که بود و نبود آن‌ها در سعادت دنیا و آخر اثری ندارد. این کار با حرف یک نفر ولو شخص رهبر معظم انقلاب باشد، درست نمی‌شود و ملاحظه می‌کنید که امروز ایشان سخنرانی می‌کند و فردا عکس این مسئله را به ایشان نسبت می‌دهند و اگر یادتان باشد، امام راحل می‌گفت من دیگر نمی‌دانم با چه زبانی باید صحبت کردم و این مسئله برای رهبر معظم انقلاب نیز پیش آمده است.
می‌گویند چه کار دارید بچه‌ها شب‌ها در خانه‌هایشان چطور شب نشینی می‌گیرند و انجمن‌های چنین و چنان دارند و به ما ربطی ندارند. این یعنی خداحافظی با دین و همان فرهنگ آمریکایی که بر همه جا حاکم می‌شود.
عضو مجلس خبرگان رهبری خاطرنشان کرد: ما دو قطب فرهنگی داریم که یکی می‌گوید انسان بنده است و فقط باید ببیند که آقای اون چه گفته است و فرهنگ دیگر این است که انسان آزاد است و باید حق خود  را از خدا، اگر خدایی باشد، بگیرد.

برخی کمی از اسلام و کمی از فرهنگ آمریکایی می گیرند و می‌گویند اعتدال می‌کنیم
ما باید ببینیم این میانه چه کاره هستیم و برخی می‌گویند که اعتدال می‌کنیم، نه به آن شوری شور، نه به این بی نمکی. نه همه‌اش اسلام ناب و نه همه‌اش فرهنگ آمریکایی، کمی از آن و کمی از این و این می‌شود اعتدال.
ما باید بینیم قرآن چه می‌گوید و در قرآن آمده است که اگر شنیدید در جایی کسانی درباره اسلام و حقایق دین شبهه ایجاد می‌کنند پهلوی ایشان ننشینید تا وارد موضوع دیگری شوند و اگر نشستید، شما هم مثل ایشان خواهید بود و خدا شما و ایشان را به عنوان کافر و منافق در جهنم جای خواهد داد.
آیا معنی این آیه این است که مردم هر کاری می‌خواهند بکنند و هر چه می‌خواهند انتخاب کنند و اگر این طور است، این حرف را راجع به مواد غذایی هم بزنید و مردم خودشان انتخاب کنند.کم ندیده‌ایم جوانان نماز شب خوان که وارد دانشگاه شدند و کافر از دانشگاه خارج شدند و من این اشخاص را به اسم می‌شناسم و نسبت فامیلی هم با من دارند و این تاثیر تبلیغات است.دولت باید از آلودگی آب‌ها جلوگیری کند تا چند میلیون ماهی از بین نرود و در زمینه فرهنگ هم باید رسیدگی کند تا جوانان ما از بین نروند و بلکه این هزاران بار مهم تر  است.

  • منبع:خبرگزاری تسنیم با کمی تغییر و تخلیص
  • خلاصه متن سخنرانی ایت الله مصباح یزدی در جمع مسئولان کمیته امداد کشور ۱۳۹۳/۰۲/۱۰
0
ارسال دیدگاه

تصاویر متنوع فرهنگی
تصاویر